"Sou o medo que sonhaste a vida inteira"
(Sem qualquer intencao, encontraste aquela frase que sempre procurei...)
O medo que nunca conseguiras ultrapassar se nao o reconheceres... se nao aprenderes a ve-lo como se tudo fosse a tua danca, onde tu proprio escolhes a musica, o sitio, a coreografia... onde o teu par fara de tudo para te levar as competicoes mais inimaginaveis e te fara deixar de ter medo dos juris.... Fara com que consigas voar, como sempre fazes e sempre sonhaste. Mostrar-te-a que os solos sao o mais complicado que ha e que so com o teu parceiro alcancaras o que de mais impossivel houver: sonharas. acreditaras. ultrapassaras. viveras. sentiras. renegaras. suplicaras e amaras. choraras, gritaras e sofreras. Deixaras de lado todos os perconceitos, medos ou meros receios. Adoraras. Veneraras.Conseguiras viver. Venceras/perderas... Viveras. (em que vais tornar tudo isto "presente". porque o futuro cansa)
Sonho com o dia que aceitaras esse desafio e que sem pensares oucas a musica e deixes o teu corpo se levar sem te teres que guiar por ninguem nem teres de guiar. Imagino o momento em que me des a mao, me olhes bem fundo como mais ninguem sabe fazer e me digas o que nunca veras so de olhar para mim: o espectaculo comecou - sem plateia, sem juris, sem notas nem criticas. sem gravacoes nem regras. o espactaculo comecou - e apenas nos fazemos parte dele.
E que as luzes se acendam e comecemos a escrever o destino.
Subscrever:
Enviar feedback (Atom)
Sem comentários:
Enviar um comentário